Home   Νέα - Ανακοινώσεις   Μάθημα στον κήπο…

Μάθημα στον κήπο…

αρχείο λήψης (3)

Είναι κάποιες μέρες τόσο φωτεινές και ηλιόλουστες στην καρδιά του χειμώνα…Η φύση μας προσκαλεί να τη χαρούμε…κάτι τέτοιες στιγμές κανείς δε μπορεί να αντισταθεί….ούτε οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ τάξης που άφησαν για λίγο την τάξη τους και βγήκαν στον κήπο.

Στο μυαλό μας έρχονται πάλι οι στοχασμοί του μεγάλου Κρητικού Λογοτέχνη Νίκου Καζαντζάκη:Aναφορά στον Γκρέκο” Εκδ. Kαζαντζάκη  

….Ώρες μας έπαιρνε τα αυτιά ποια φωνήεντα είναι μακρά, ποια βραχέα και τι τόνο να βάλουμε, οξεία ή περισπωμένη· κι εμείς ακούγαμε τις φωνές στον δρόμο, τους μανάβηδες, τους κουλουρτζήδες, τα γαϊδουράκια που γκάριζαν και τις γειτόνισσες που γελούσαν και περιμέναμε πότε να χτυπήσει το κουδούνι, να γλιτώσουμε. Κοιτάζαμε το δάσκαλο να ιδρώνει απάνω στην έδρα, να λέει, να ξαναλέει και θέλει να καρφώσει στο μυαλό μας τη γραμματική μα ο νους μας ήταν έξω στον ήλιο και στον πετροπόλεμο· γιατί πολύ αγαπούσαμε τον πετροπόλεμο και συχνά πηγαίναμε στο σχολειό με το κεφάλι σπασμένο.

         Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά και έμπαινε η μυρωδιά από μια ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι· το μυαλό μας είχε γίνει και αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια να ακούμε για οξείες  και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής χλωμός, κοκκινομάλης, που ‘χε έρθει εφέτο από το χωριό, Nικολιό τον έλεγαν, δεν βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:

         – Σώπα, δάσκαλε, φώναξε· Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί!…..

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*